Δεν υπάρχει τίποτα πιο χαλαρωτικό από το να κάθεσαι αναπαυτικά με το ζεστό σου ρόφημα και να απολαμβάνεις ένα υπέροχο βιβλίο. Εδώ διαλέξαμε τέσσερεις νέες κυκλοφορίες Ελλήνων συγγραφέων που μας κράτησαν το ενδιαφέρον αμείωτο και μας πρόσφεραν μοναδικές συγκινήσεις. Ήρωες και καταστάσεις που θα σε συναρπάσουν είτε με την οικειότητά τους είτε με την αριστοτεχνική αφήγησή τους και γραφή. Τέσσερις προτάσεις βιβλίων που θα γίνουν η καλύτερή σου παρέα αυτό το φθινόπωρο.
«Καιρός των κρυστάλλων» Ελένη Στελλάτου
Αν μιλάμε για νέες κυκλοφορίες Ελλήνων συγγραφέων, ο «Καιρός των κρυστάλλων» μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πόλις αλλά επειδή το περίμενα πώς και πώς ήθελα οπωσδήποτε να σου το παρουσιάσω. Το μυθιστόρημα, που σε αιχμαλωτίζει ήδη από τις πρώτες γραμμές, κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο και, ενώ διαδραματίζεται σε μια μικρή παραθαλάσσια πόλη στις αρχές του 20ού αιώνα, η υπόθεση είναι επίκαιρη, σύγχρονη και διαχρονική, δοσμένη με μια υπέροχη γραφή – δείγματα της οποίας μας είχε δώσει ήδη η Ελένη Στελλάτου με την εξαιρετική της συλλογή διηγημάτων «Το κόκκινο και το άσπρο» (εκδ. Πόλις). Μια περιπέτεια που εφορμά από το σημείο όπου η επιστήμη συμπορεύεται με τη μεταφυσική για να αγγίξει το αθέατο βάθος της ανθρώπινης ύπαρξης· μια ιστορία για τη διαφορετικότητα και την αλληλεγγύη, αλλά και τις ανθρώπινες σχέσεις που δοκιμάζονται σε οριακές καταστάσεις.
Ένα βιβλίο που, ανακαλώντας πρόσφατες συλλογικές εμπειρίες μας, αφιερώνεται σε όλους αυτούς που έγιναν ήρωες παρά τη θέλησή τους. Η συγγραφέας μοιράζεται μαζί μας “Συμβαίνει κάποιες φορές μια ξαφνική κατάρρευση της πραγματικότητας κι αυτή η κατάρρευση είναι είτε κάτι που συμβαίνει μόνο σε εμάς και είναι αθέατο για τους άλλους (μια ξαφνική ασθένεια ή ένας θάνατος) είτε μια καταστροφή που μας αγγίζει συλλογικά. Το αποτέλεσμα είναι ίδιο –συνειδητοποιούμε πόσο εύθραυστοι είμαστε– όχι πιο ανθεκτικοί από ένα κρύσταλλο. Αυτήν την εικόνα της θραύσης προσπάθησα να δω, ως μεταφορά και ως κυριολεξία, στις σελίδες του μυθιστορήματος Καιρός των κρυστάλλων“.
«Η δεσμοφύλακας» Νίκος Δαββέτας
Το τελευταίο βιβλίο του Νίκου Δαββέτα από τις εκδ. Πατάκη ξεχωρίζει στις νέες κυκλοφορίες Ελλήνων συγγραφέων και αναμένεται άμεσα να κυκλοφορήσει η δεύτερη έκδοση. Η νουβέλα με τίτλο «Η δεσμοφύλακας» είναι από τα πιο αυτοβιογραφικά βιβλία του βραβευμένου συγγραφέα. Με ηρωίδα τη μητέρα του αλλά και ίση πρωταγωνίστρια μια ασθένεια της εποχής μας, το αλτσχάιμερ, το βιβλίο πλέκει μια ενδιαφέρουσα πλοκή όπου η μνήμη και τα ρευστά της όρια προσφέρουν μια ειλικρινή αναγνωστική απόλαυση.
Ο ίδιος ο Νίκος Δαββέτας εξηγεί σε πρόσφατη συνέντευξή του “Όταν ολοκλήρωσα τις σημειώσεις από την περιπέτεια της μητέρας μου, υπήρχε πια μέσα μου η πρόθεση αυτές να γίνουν μια ευσύνοπτη νουβέλα. Αλλά αυτό θα έλεγα ήταν, με ένα τρόπο μεταφυσικό, και μια «απαίτηση» της αφηγήτριας. Ο αρχικός στόχος ήταν πάνω στο αφτιασίδωτο βίωμα, τη σκληρή εμπειρία, να χτίσω πολλές εκδοχές της πραγματικότητας. Το βασικό ερώτημα όμως για μένα ήταν και παραμένει αναπάντητο: τα γεγονότα που βίωσε κάποιος (στη συγκεκριμένη περίπτωση η μητέρα μου), αυτά που θυμάται, τα έζησε έτσι όπως τα θυμάται ή τελικά είναι κι αυτά μια επινόηση του νου -η άμυνά του- που κανείς δεν μπορεί να ελέγξει;”
«Δέκα εκατοστά» Μαριλένα Παπαϊωάννου
Τι χωράει σε Δέκα εκατοστά; 11 διηγήματα, που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Καστανιώτη, κι ένα μωσαϊκό ηρώων και ιστοριών με τις οποίες εύκολα θα ταυτιστείς, θα συγκινηθείς, θα γελάσεις, θα χορέψεις, θα ερωτευτείς. Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, αγόρια και κορίτσια, φίλοι και συγγενείς, υπαρκτοί ή πλάσματα της φαντασίας, χαρακτήρες οικείοι που περιγράφονται ολοζώντανα και μας παίρνουν από το χέρι ή κάθονται δίπλα μας για να μας πουν τις ιστορίες τους ενίοτε με έναν τρόπο που μας βάζει μέσα σε αυτές. Δίκαια ξεχώρισαν στις νέες κυκλοφορίες Ελλήνων συγγραφέων.
Η Μαριλένα Παπαϊωάννου έγραψε σε πρόσφατη συνέντευξή της “Στην αρχή, δεν υπήρχε ένας θεματικός άξονας. Τα διηγήματα γράφτηκαν στη διάρκεια μιας περιόδου περίπου τριών ετών. Την περίοδο εκείνη υπήρχε πολύ έντονα στη σκέψη μου η εικόνα των ανθρώπων που για κάποιον λόγο αγωνίζονται να βγουν στο φως – που το φως δεν είναι δεδομένο γι’ αυτούς. Ίσως είχα κι εγώ μέσα μου πολύ σκοτάδι, το οποίο προσπαθούσα ν’ αποτινάξω όπως μπορούσα. Έτσι άρχισαν να προκύπτουν ιστορίες που με έναν τρόπο μιλούσαν για τέτοιους ανθρώπους – ανθρώπους που η ζωή δεν τους δόθηκε φωτεινή, αλλά που χρειάστηκε οι ίδιοι να παλέψουν για να τη φωτίσουν. Ουσιαστικά, λοιπόν, ο θεματικός άξονας της συλλογής, αυτή η αόρατη κλωστή που συνδέει τα διηγήματα, αναδύθηκε μόνος του”.
«Αρόδου» Στέλιος Μάινας
Δεν είναι το πρώτο βιβλίο που γράφει ο δημοφιλής και πετυχημένος ηθοποιός Στέλιος Μάινας, καθώς το “Αρόδου” αποτελεί την τρίτη συγγραφική του απόπειρα. Στο συναρπαστικό αυτό μυθιστόρημα–που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Ψυχογιός και το επιλέξαμε στις νέες κυκλοφορίες Ελλήνων συγγραφέων– ταξιδεύουμε σε μακρινές θάλασσες μέσα από τον πρωταγωνιστή του βιβλίου που είναι καπετάνιος. Καθώς περιμένει «αρόδου» στο Χονγκ Κονγκ, ο κεντρικός ήρωας ο Μιχάλης αναλογίζεται τη διαδρομή του. Ένα γαμπριάτικο κοστούμι, μια ανάμνηση, μια τελευταία ρότα: όλα γίνονται εικόνες μιας ζωής αφιερωμένης στη θάλασσαε. Με λυρικό λόγο και ναυτική ατμόσφαιρα, ο Στέλιος Μάινας δημιουργεί ένα μυθιστόρημα που μιλά για την πορεία του ανθρώπου, τις επιλογές του και τις μνήμες που κουβαλά μέχρι το τέλος.
Καπετάνιος υπήρξε και ο πατέρας του συγγραφέα και σε συνέντευξη που έδωσε ο Στέλιος Μάινας λίγο πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο εξηγεί “O κόσμος της θάλασσας μού είναι αρκετά γνώριμος επειδή προέρχομαι από οικογένεια ναυτικών. Ο πατέρας μου ήταν καπετάνιος. Εγώ, βέβαια, μεγάλωσα στον Βύρωνα. Δεν είμαι άνθρωπος της θάλασσας. Χρειάστηκε να αναπλάσω αυτήν την πραγματικότητα από την αρχή καθώς ουσιαστικά δεν την ήξερα. Ήταν μια πρόκληση”.
Κεντρική φωτογραφία, Vincenzo Malagoli, Pexels
Κείμενο άρθρου “Νέες κυκλοφορίες Ελλήνων συγγραφέων που θα σε καθηλώσουν αυτό το φθινόπωρο”, Άννα Πατσέλλη.
