Με τη νεοϋορκέζικη παρουσίαση της συλλογής Chanel Métiers d’Art 2026, ο δημιουργικός διευθυντής του οίκου, Matthieu Blazy απέδειξε ότι η αναβίωση ενός οίκου δεν είναι υπόθεση νοσταλγίας, αλλά βαθιάς επίγνωσης, διαλόγου με το παρόν και ατρόμητης δημιουργικότητας. Ο Blazy επέλεξε να τοποθετήσει τον οίκο Chanel μέσα στην πραγματική ζωή, στον υπόγειο σταθμό του Bowery, εκεί όπου όλοι οι άνθρωποι συναντώνται χωρίς ιεραρχίες. Με δημοκρατικότητα, με δεξιοτεχνία, με τόλμη και με νέους κώδικες.
Ήταν μια πρόταση-μανιφέστο για το πως το Chanel Métiers d’Art, αυτή η υβριδική περιοχή ανάμεσα στην υψηλή ραπτική και το prêt-à-porter, μπορεί να γίνει αληθινό εργαλείο επαναπροσδιορισμού του εμβληματικού γαλλικού brand. “Το metro είναι ένας χώρος που ανήκει σε όλους μας”, δήλωσε ο Matthieu Blazy. Κι έτσι ακριβώς φάνηκε να φαντάζεται και τον οίκο Chanel. Ως κάτι που επιστρέφει στην πραγματική ζωή, ανάμεσα σε όλους τους τύπους γυναικών, αναγνωρίσιμο αλλά ποτέ στατικό, οικείο αλλά πάντα εξελισσόμενο. Μια σύγχρονη αναβίωση του οράματος της Gabrielle Chanel, σαν η ιστορία της να συνεχίζεται ακριβώς από το σημείο που την άφησε.
Chanel Métiers d’Art: “Mια συλλογή που αφορά όλους”
Αυτό που εντυπωσίασε περισσότερο στη συλλογή δεν ήταν το σκηνικό, αλλά η πρόθεση. “Όλοι παίρνουμε το μετρό. Είναι χαοτικό. Εκεί σβήνουν οι κοινωνικές τάξεις, εκεί συναντιούνται οι μαμάδες που τρέχουν, οι φοιτητές, οι άνθρωποι όλων των ειδών. Ανήκει σε όλους μας”, δήλωσε ο δημιουργικός διευθυντής του οίκου. Ο Blazy δεν προσπάθησε απλώς να αποτυπώσει τον κόσμο. “Ήθελα να δω τη μόδα μέσα από μια κινηματογραφική ματιά. Έτσι, το πραγματικό έγινε σουρεαλιστικό, έντονο, ακραίο”, σημείωσε.
Το αποτέλεσμα ήταν η συλλογή Chanel Métiers d’Art 2026 να αποτελείται από ποικίλους χαρακτήρες. Από μια δημοσιογράφο των ’70s έως μια επιχειρηματία των ’80s, αλλά και σύγχρονες φιγούρες της πόλης, σαν σινεματικές ηρωίδες που περπατούν στους συρμούς, όλες διαμορφωμένες με τέτοια λεπτομέρεια, ώστε να νιώθεις πως τις συναντάς πραγματικά στη διαδρομή για τη δουλειά.
Η αφήγησή του Matthieu Blazy δεν είναι απόμακρη ούτε ιδεατή. Αφορά πραγματικές γυναίκες, σε πραγματικούς ρυθμούς, σε πραγματικές αντιφάσεις. “Μου αρέσει η ιδέα ενός show όπου τίποτα δεν είναι γραμμικό. Ήθελα αυτό το τυχαίο, αυτό που βλέπουμε κάθε πρωί όταν δεν ξέρουμε ποιο πρόσωπο θα βρεθεί στη γωνία βγαίνοντας από το βαγόνι του μετρό”, δήλωσε.
Le19M: Στην καρδιά της δεξιοτεχνίας
Το Le19M, το κέντρο τεχνογνωσίας και savoir-faire της Chanel, είχε καθοριστικό ρόλο στη συλλογή Chanel Métiers d’Art 2026. Εκεί συνυπάρχουν τα ατελιέ Lesage, Lemarié, Massaro και όλα τα εξειδικευμένα métiers που εξασφαλίζουν ότι η υψηλή δεξιοτεχνία συνεχίζει να εξελίσσεται. “Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγα στο Le19M. Ήταν ένα σοκ. Ακούς για αυτές τις τεχνικές, αλλά μέχρι να δεις τους τεχνίτες και τη συνεργασία τους, δεν καταλαβαίνεις το εύρος της γνώσης τους”. Από tweeds με χειροποίητη ύφανση σε νέα animal motifs, μέχρι chiffon που μιμείται το denim με τεχνικές Lesage των ’20s, η συλλογή Chanel Métiers d’Art 2026 λειτουργεί σαν ζωντανό παράδειγμα του τι συμβαίνει όταν η παράδοση και η καινοτομία βρίσκονται πραγματικά κάτω από την ίδια στέγη.
Animal prints, νέα ταυτότητα & playful αξεσουάρ
Η ενσωμάτωση των animal motifs αντιπροσώπευσε μια από τις σημαντικότερες τομές της συλλογής Chanel Métiers d’Art 2026. Leopard tweeds έφεραν πίσω την προσωπική αγάπη της Gabrielle Chanel για το μοτίβο. Στα φορέματα, τα animal-petal ballgowns δημιουργούσαν την αίσθηση αιθέριων πετάλων που έμοιαζαν να “ανασαίνουν”, ενώ στα αξεσουάρ αποκαλύφθηκε η πιο παιχνιδιάρικη και συνάμα η πιο καινοτόμα πλευρά του οράματός του Blazy.
Τσάντες που μοιάζουν με σκίουρους του Central Park, με καμηλοπαρδάλεις του Bronx Zoo, με μεγάλα κόκκινα μήλα, ακόμη και με ξηρούς καρπούς, συνθέτουν εκδοχές που συνδυάζουν craftmanship και χιούμορ. “Στη Νέα Υόρκη έχεις δύο βασικά αξεσουάρ: έναν καφέ και έναν σκύλο”, σημείωσε ο Matthieu Blazy, εξηγώντας την έμπνευση πίσω από την δημιουργία. Η ελαφρότητα αυτή δεν αναιρεί τη δεξιοτεχνία. Την ενισχύει.
Όμως πιο ενδιαφέρον από όλα, ήταν το πώς ο Blazy κατόρθωσε να πετύχει τον “εκδημοκρατισμό” του γαλλικού οίκου, χωρίς να θυσιάσει ούτε ίχνος από το dna του. Ο οίκος Chanel δεν εμφανίζεται πλέον ως ένα μυθικό αντικείμενο που πρέπει να φτάσεις. Εμφανίζεται ως κομμάτι της καθημερινότητας που μπορεί να αγγίξει οποιαδήποτε γυναίκα. Και κάπως έτσι, η υπογραφή Chanel γίνεται ξανά “σχετική”, ζωντανή, άμεση.
Φωτογραφίες, Chanel
Κείμενο Πηνελόπη Ευγενιάδου
