Υπογεγραμμένη από τη Miuccia Prada και τον Raf Simons, η συλλογή Prada fw26 με τίτλο “Inside Prada” είναι ένα θεωρητικό μανιφέστο για τη γυναικεία ταυτότητα. Το ντύσιμο αντιμετωπίστηκε ως ζωντανή διαδικασία μεταμόρφωσης: 60 looks και 15 μοντέλα με αλλεπάλληλες επιστροφές στην πασαρέλα, όπου η κάθε μια αποκάλυπτε νέα στρώματα, νέες εκδοχές, νέες πιθανότητες. Ένα σκηνικό όπου η αλλαγή λειτούργησε ως αφήγηση σε εξέλιξη, σαν να παρακολουθούσε κανείς τον εσωτερικό μονόλογο της σύγχρονης γυναίκας να παίρνει μορφή.
Έτσι, η συλλογή Prada fw26 μετατράπηκε σε μελέτη πάνω στην πολλαπλότητα της γυναίκας ως καθημερινή πράξη επιλογών, διαθέσεων και αντιφάσεων, όπου η ταυτότητα δεν ορίζεται ποτέ οριστικά, αλλά συντίθεται ξανά και ξανά, μέσα από αυτά που φοράμε και τον τρόπο που τα μεταμορφώνουμε.
Το απόγειο του ιδιοφυούς layering
Καταιγιστικός ρυθμός, διαδοχικές επιστροφές στην πασαρέλα και ρούχα που μεταμορφώνονταν μπροστά στα μάτια μας όρισαν το πιο δυνατό σημείο της συλλογής Prada fw26: το layering. Δεκαπέντε μοντέλα εμφανίστηκαν τέσσερις φορές με τα ίδια looks, αφαιρώντας κάθε φορά και από ένα layer. Έτσι, πανωφόρια αποκάλυπταν φορέματα, φορέματα φανέρωναν φούστες και το αντίστροφο, ενώ άλλοτε έκρυβαν στο εσωτερικό τους πλεκτά και βαμβακερά σορτς και tops. Οι νέες στρώσεις εμφανίζονταν σαν αναθεωρήσεις ταυτότητας.
Οι δημιουργοί δεν αντιμετώπισαν τα επίπεδα ως στυλιστικό τέχνασμα, αλλά ως αρχιτεκτονική ενδυματολογικής προσέγγισης. Tailoring, sportswear και σατέν φορέματα συνυπήρχαν χωρίς ιεραρχία, αποδεικνύοντας “ότι το σύγχρονο ντύσιμο γεννιέται από την ελευθερία να συνδυάζεις το ελάχιστο με το υπερπολύτιμο”, όπως δήλωσε ο Raf Simons. Η διαρκής αυτή αλλαγή αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο μια γυναίκα κινείται μέσα στην καθημερινότητα και επιλέγει ποια εκδοχή του εαυτού της θέλει να αναδείξει.
Πολύτιμα κεντήματα & ξεφτισμένες υφές
Η υλικότητα της συλλογής Prada fw26 ανέδειξε μια συνειδητή αισθητική φθοράς, όπου το τέλειο χρειαζόταν το “ατελές” για να υπάρξει. Υφάσματα έμοιαζαν ξεφτισμένα, τσαλακωμένα ή ελαφρώς κατεστραμμένα, δίνοντας την εντύπωση ότι έχουν παλαιώσει μέσα στον χρόνο, ενώ πάνω τους άνθιζαν περίτεχνες κεντημένες λεπτομέρειες. Τα κομμάτια έμοιαζαν να έχουν ζήσει πριν φορεθούν, κουβαλώντας μνήμες, “ρωγμές” και ιστορίες προηγούμενων ζωών. Η ένταση ανάμεσα στο φθαρμένο και στο πολύτιμο δεν ήταν αντίθεση αλλά σύνθεση. Ρούχα ολοκληρωμένα σε ιδέα, σκόπιμα ανολοκλήρωτα στην όψη.
Αρχιτεκτονικά πανωφόρια
Στον πυρήνα της σιλουέτας κυριάρχησαν τα παλτό και τα jackets ως δομικά στοιχεία χαρακτήρα. Σωληνωτές γραμμές, ζαρωμένα trench που άνοιγαν για να αποκαλύψουν τα πολλαπλά layers και πουκάμισα με υπερβολικές γαλλικές μανσέτες να ξεπροβάλλουν από τα μανίκια, δημιούργησαν μια αίσθηση ένδυσης που μεταβάλλεται όσο κινείται το σώμα. Οι σχεδιαστές επανέφεραν μοτίβα από την ανδρική τους γκαρνταρόμπα και τα ενσωμάτωσαν στη γυναικεία, αποδομώντας τα όρια φύλου και εποχής. Τα outerwear κομμάτια της συλλογής Prada fw26 έγιναν ουδέτερα εργαλεία ταυτότητας, ικανά να ανήκουν σε οποιονδήποτε τα επιλέγει.
Τα υποδήματα ως αντίστιξη
Απέναντι στη σκόπιμη φθορά των ρούχων, τα υποδήματα πρόσφεραν καθαρή υπερβολή και λάμψη. Μετατράπηκαν σε fashion statement άποψη επισημαίνοντας την αρμονική συνύπαρξη πλήρους ανεμελιάς και εκθαμβωτικής πολυτέλειας. Κεντημένα με χάντρες, τα kitten heel γοβάκια που παρέπεμπαν σε δημιουργίες Roger Vivier της δεκαετίας του΄50 και οι εξαίσιες μπότες που έφταναν έως το γόνατο, λειτούργησαν σαν κοσμήματα σε κίνηση. Η σύγκρουση τελειότητας και ατέλειας συνόψισε τη φιλοσοφία της συλλογής Prada fw26. Η κομψότητα δεν προκύπτει από την ομοιομορφία, αλλά από τη συνύπαρξη αντιθέσεων που αντικατοπτρίζουν την πολυπλοκότητα της σύγχρονης γυναικείας ταυτότητας.
Φωτογραφίες, Courtesy of Prada
Κείμενο, Πηνελόπη Ευγενιάδου, @penyevgeniadou
