Ποιήτρια και ζωγράφος, που την έλκουν τα ζωντανά, φωτεινά χρώματα και τα τοπία της ψυχής, όταν δεν καταπιάνεται με τον καμβά και τα πινέλα της, η Πέπη Κόγια καταθέτει τα συναισθήματα και τις σκέψεις της μέσα από λέξεις που γίνονται ποίηση.
Απόφοιτος της Ελληνογαλλικής Σχολής Saint Joseph και πτυχιούχος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού του Α.Π.Θ., εργάστηκε ως καθηγήτρια. Η νέα της έκδοση με τίτλο “Τα περιττά στην χούφτα” είναι η δεύτερη ποιητική της συλλογή από τις εκδόσεις Ευρασία. Από τις ίδιες εκδόσεις κυκλοφορεί επίσης η συλλογή ποιημάτων της “Ποιος άπλωσε τις πεταλούδες στο σχοινί;”.
Με αφορμή την πρόσφατη κυκλοφορία της νέας ποιητικής συλλογής της, η παρουσίαση της οποίας συνδυάζεται με έκθεση των εικαστικών έργων της, ζητήσαμε από την Πέπη Κόγια να μας μιλήσει για την πορεία της στη ζωγραφική και την ποίηση, τις αναφορές και τις εμπνεύσεις της και όλα όσα γίνονται υλικό και μεταπλάθονται είτε στα ποιήματα είτε στους πίνακες της.
Έτσι ξεκίνησε το ταξίδι στην ποίηση
“Διαπίστωσα πως με ελκύει ο ποιητικός λόγος πριν από περίπου μια δεκαετία” αναφέρει η Πέπη Κόγια στο beautemagazine. “Αγαπώ την ελληνική γλώσσα λόγω σπουδών και επαγγελματικής μου ενασχόλησης. Η ποίηση ήρθε και με βρήκε. Aυτό βίωσα, όσο παράδοξο κι αν διατυπώνεται, είναι απόλυτα αληθινό. Οι λέξεις πολιορκούν τη σκέψη μου μέχρι να βρουν τη θέση τους στον ποιητικό λόγο. Καταθέτω σκέψη, λέξη, λόγο, συναίσθημα. Κι αν περνώ από δύσβατα μονοπάτια, κρατώ το φως που με οδηγεί”.
“Η τέχνη δεν είναι περιττή. Είναι κοινωνός, φωτεινός συνοδοιπόρος μας. Το εμπνευστικό φορτίο των λέξεων προκύπτει από μνήμες, από τον ανθρώπινο ψυχισμό, από φιλικές κουβέντες, από λαθρακούσματα στον δρόμο, στις συναθροίσεις, από αστικές περιπλανήσεις, από εξομολογήσεις, από την προσδοκία του “ευ”. Για μένα ποίηση είναι αναμέτρηση ψυχής. Η σκέψη μου μορφοποιείται σε ποίηση με μια ανεξήγητη απαίτηση και παίρνω χαρά όταν γίνεται δίαυλος επικοινωνίας, όταν εισβάλλει στις σκέψεις των άλλων και τους συγκινεί. Αγαπημένοι ποιητές, ο Οδυσσέας Ελύτης, η Κική Δημουλά. Η λογοτεχνία επίσης για μένα κρύβει κι αυτή στοιχεία ποίησης, αγαπημένος μου λογοτέχνης ο Ισίδωρος Ζουργός”.
Πέπη Κόγια: “Έμπνευσή μου είναι το φως”
“Η ζωγραφική μου ακολούθησε με μικρή χρονική απόσταση την ενασχόλησή μου με την ποίηση. Είμαι αυτοδίδακτη. Συμμετείχα στο Μικρό Παρίσι των Αθηνών το 2018 και το 2019 με τα έργα ‘Αστρολούλουδα’ και ‘Χορός των καπνισμένων φώτων και των φωτισμένων καπνών’. Παράλληλο μέσο έκφρασης, η ζωγραφική συχνά καθρεφτίζει την ποίησή μου με την ένταση της χρωματικής παλέτας και πινελιάς μου. Έμπνευσή μου είναι το φως. Το ελληνικό φως, η ένταση, οι σκέψεις που γίνονται χρώμα, χαρά, αισιοδοξία. Λειτουργώ αυθόρμητα, πηγαία, αυτόματα, αληθινά. Κάθε έργο τέχνης είναι και μια λαμπρή εκρηκτική περιπέτεια”.
“Παραθέτω απόσπασμα της ομιλίας της κυρίας Αγγελικής Μπάρα, η οποία είναι Υπ. Διδάκτωρ της ΑΣΚΤ, από την παρουσίαση της ποιητικής μου συλλογής ‘Τα περιττά στην χούφτα’: ‘Το δισδιάστατο συγκρούεται με την υλικότητα και τον όγκο της πάστας των χρωμάτων που αντί να είναι ρευστά, έχουν μια γλυπτικότητα’”.
“Η δεύτερη ποιητική μου συλλογή ‘Τα περιττά στην χούφτα’ έρχεται οκτώ χρόνια μετά την πρώτη συλλογή που είχε τον τίτλο ‘Ποιος άπλωσε τις πεταλούδες στο σχοινί;’ και κυκλοφορεί κι αυτή από τις εκδόσεις Ευρασία. Η έκδοση συνοδεύεται από έργα ζωγραφικής τα οποία συνομιλούν με τον ποιητικό λόγο. Η παρουσίαση της έγινε την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου στο Matchpoint, Αινιάνος 1, στην Αθήνα. Στον ίδιο χώρο εκτίθενται έργα ζωγραφικής με τον τίτλο ‘Le monde en couleur’ έως την Κυριακή 1 Μαρτίου”.
Φωτογραφίες, Πέπη Κόγια
Επιμέλεια κειμένου, Άννα Πατσέλλη
