Από τα τηλεοπτικά στούντιο για τα γυρίσματα της σειράς “Γιατί ρε πατέρα;” στη σκηνή του Θεάτρου Αλίκη με την παράσταση “Μπαμπάδες με ρούμι”. Αυτή τη σεζόν η Κωνσταντίνα Μιχαήλ βιώνει μια ευτυχισμένη επαγγελματική περίοδο, δηλώνει χορτάσμενη, είναι έτοιμη να ερωτευτεί και φυσικά έχει κάθε λόγο να χαμογελά.
Η συζήτηση με την Κωνσταντίνα ξεπερνάει τα όρια της επαγγελματικής συνέντευξης και διεισδύει αβίαστα σε πεδία βαθιάς εξομολόγησης με πλοηγό την ευαισθησία και την ειλικρίνεια. Γρήγορα διαπιστώνεις πως η χαρά της ζωής σε συνδυασμό με την αυτογνωσία και το χιούμορ (διαθέτει και τα τρία) συνθέτουν το προφίλ της γυναίκας που έχει στο τσεπάκι της το αποτελεσματικότερο όπλο για να αντιμετωπίζει τη ζωή: την αυτοεκτίμηση!
Απολαύστε την Κωνσταντίνα Μιχαήλ στην αποκλειστική συνέντευξη που δημοσιεύεται στο BEAUTÉ Νοεμβρίου.

Σε τι φάση βρίσκεται αυτή την εποχή η Κωνσταντίνα Μιχαήλ;
“Η σεζόν ξεκίνησε και κάθε πρωί αρχίζει με χαμόγελο! Βιώνω μια πολύ δημιουργική φάση –σημαντικό για τη δουλειά μου– που δεν λειτουργεί απλώς ως μέσο απόκτησης κάποιων χρημάτων –ας το παραδεχτούμε, όλοι τα έχουμε ανάγκη– αλλά και ως ευχάριστη δημιουργική ψυχαγωγία. Φέτος συμμετέχω στο σήριαλ του ΑΝΤ1 “Γιατί ρε πατέρα;” του Αντώνη Ανδρή, σε σκηνοθεσία του κινηματογραφιστή Γιάννη Παπαδάκου. Μια κωμωδία μυστηρίου και δράσης με πολύ “καινούριο” ύφος. Επίσης, συνεχίζουμε για τέταρτη χρονιά στο Θέατρο Αλίκη τους “Μπαμπάδες με ρούμι” των Παπαθανασίου-Ρέππα. Πώς να μη χαμογελάω, λοιπόν;”
Κατέκτησες αυτό που αξίζεις ή εκτιμάς αυτό που συμβαίνει;
“Ένας χορτασμένος άνθρωπος μαθαίνει να εκτιμά την πορεία του και να είναι ευγνώμων γι’ αυτήν! Προσπαθώ αρκετά χρόνια τώρα –τριάντα τον αριθμό– να βελτιώνω την καθημερινότητά μου και μέσω της καριέρας μου να αξίζει η κάθε προσπάθεια, η κάθε πρόκληση, η κάθε λάθος απόφαση, κάθε λάθος να μη γίνεται πάθος – πράγμα δύσκολο. Όταν αποδίδει όλη αυτή η δουλειά που κάνω με τον εαυτό μου σε σχέση με τον κόσμο (και) του θεάματος, με παραδέχομαι και με επαινώ (τόσο σεμνά!)”
Η αγάπη του κόσμου ως επιβράβευση της δημοτικότητάς σου σε κουράζει, σε φέρνει σε δύσκολη θέση;
“Πάντα ήθελα να επικοινωνώ με τον κόσμο –μια ζωή ήθελα να με αναγνωρίζουν στον δρόμο ως ηθοποιό, αλλά για χρόνια υπήρξα η ‘Λίλη του Λαβ σόρρυ’ ή η ‘κυρία Ρένα των παντρεμένων’, η ‘Φρόσω της Εθνικής Ελλάδας’. Όταν λοιπόν λένε “η κ. Κωνσταντίνα Μιχαήλ, η ηθοποιός’, ακόμη κι αν είμαι εξουθενωμένη, θα βγάλω τη selfie, θα μιλήσω και φυσικά θα είμαι ευγνώμων γι’ αυτό που μου συμβαίνει. Γιατί να με κουράζει κάτι που θέλησα πολύ να μου συμβεί;”

Ο χρόνος και οι αξίες της ζωής
Πώς είναι να γιορτάζεις τριάντα χρόνια καριέρας;
“Μου φαίνεται σαν χτες. Όταν ήμουν μικρότερη και άκουγα να λένε πως ο χρόνος τρέχει, τους κορόιδευα κι έλεγα με πεποίθηση ότι τον χρόνο τον ζούμε και δεν περνάει έτσι εύκολα. Ισχύει βέβαια κι αυτό, όπως όταν βλέπεις τα παιδιά να μεγαλώνουν, να παντρεύονται, να κάνουν τα δικά τους παιδιά κι οι φίλοι σου να γίνονται γονείς και μετά παππούδες. Συνειδητοποιείς ότι ο χρόνος περνά και όντως τρέχει. Επιζητώ στιγμές που επαναλαμβάνονται και μας καθορίζουν τον χρόνο, τον γεμίζουν. Επέτειοι, συναντήσεις με αγαπημένους ανθρώπους, γιορτές, βράδια αξημέρωτα, εισιτήρια για μια καινούρια χώρα, πόλη…
Η αυτοεκτίμησή σου ανεβαίνει με τα χρόνια;
“Φυσικά! Δεν ισχύει μόνο σε μένα, αλλά σε όλες τις κοπέλες-γυναίκες που μεγάλωσαν σε σπίτια που τους έλεγαν ότι η ομορφιά δεν είναι καλό πράγμα, είναι παραπλανητικό. Αντίθετα, μετράει η εξυπνάδα, η καλοσύνη, η μόρφωση. Ο πατέρας μου, εκτός από όλα αυτά, επέμενε ότι πρέπει να αγχωνόμαστε περισσότερο για τα πράγματα και να είμαστε αυστηροί με τον εαυτό μας. Τη σάχλα δεν την ήθελε, ήθελε το καθήκον. Δεν επιτρεπόταν να χαρείς γιατί είσαι εμφανίσιμη. Τώρα έχει ανέβει η αυτοεκτίμησή μου, έχω την ωριμότητα και τη σοφία να αποδέχομαι και να εκτιμώ και την εικόνα μου, αλλά και τα λόγια των άλλων σε σχέση μ’ αυτήν. Όχι σε πολύ βάθος βέβαια, γιατί πολύ βαθιά μέσα μου είναι ριζωμένο το ότι όλα είναι μάταια… Η γοητεία του ανθρώπου αυξάνεται όσο αυξάνεται η αυτοεκτίμησή του”.

Εκτός από όμορφη παρουσία, έχεις και ισχυρή προσωπικότητα.
“Είχα στο μυαλό μου να αποκτήσω προσωπικότητα κι αυτό το πέτυχα, μου το αναγνωρίζω, ευθαρσώς, με παρρησία και χωρίς ίχνος μετριοπάθειας. Κι όταν λέω πως έχω προσωπικότητα δεν εννοώ πως είμαι ψώνιο και αυτοπροβάλλομαι. Προσωπικότητα σημαίνει πως έχεις χαρακτηριστικά εκτιμητέα και αρετές που δεν είναι απαραίτητα πάντα και τόσο δημοφιλείς. Πιο δημοφιλής γίνεσαι αν είσαι ωραίος, αν είσαι influencer και διαφημίζεις προϊόντα ή ρούχα στο Instagram. Το να έχεις προσωπικότητα είναι δύσκολο πράγμα. Έχω παλέψει πολύ γι’ αυτό και το κατάφερα. Η ομορφιά μου έγκειται και στην προσωπικότητά μου, γιατί εκτός από την εξωτερική εικόνα, είμαι αρεστή λόγω των αρετών που καλλιέργησα, από ανατροφή. Σε αυτό δίνω τα εύσημα στην πειθαρχία που επέβαλλε ο πατέρας μου – αυτά με το καθήκον και το χρέος.
Δύσκολα συγχωρούμε τις εμμονές των γονιών μας.
“Τώρα έχω άλλη σοφία και επίγνωση. Λέω πως ο πατέρας μου έκανε ό,τι μπόρεσε. Αυτά που με έμαθε με σκληρό τρόπο διαμόρφωσαν την προσωπικότητά μου. Η ετοιμοπόλεμη κατάσταση στην οποία βρισκόμουν, η φαντασία που καλλιέργησα από ανάγκη, γιατί δεν είχα άλλες προσλαμβάνουσες χαράς, μου ανέπτυξαν έναν πολύτιμο κόσμο. Τον ευχαριστώ πια τον πατέρα μου. Αντιλαμβάνομαι πως είμαι κομμάτι του, γονίδιό του. Κανείς δεν πήγε στη ζωή του μόνο καλά. Κανείς δεν έπαιρνε μόνο σωστές αποφάσεις, κανείς δεν είχε μόνο πλούτη ή έζησε μόνο με φτώχεια. Μεγαλώνοντας πρέπει να αποκτάμε ενσυναίσθηση και σοφία. Το πώς αντιμετωπίζουμε τη ζωή, οφείλεται σε αυτό που βλέπαμε σπίτι μας”.

Φως, σκοτάδι & έρωτας
Είσαι ένας ευτυχισμένος άνθρωπος Κωνσταντίνα Μιχαήλ;
“Τώρα διανύω τη φάση που έχω απαλλαγεί από κάθε είδους υποχρεώσεις και καθήκοντα, χαίρομαι γιατί δεν έχω να δώσω λογαριασμό για τίποτε και σε κανέναν. Ο τρόπος ζωής μου δεν περιλαμβάνει την υποχρέωση να κάνω τη χάρη κανενός. Ζω για μένα. Έχω αναστρέψει την κλεψύδρα του χρόνου και τώρα ‘αναζητώ τον χαμένο’. Όσο μου δίνεται περιθώριο θα κάνω όσα μπορώ κι όσα θέλω.
Όλα όσα συζητάμε συνιστούν την ευτυχία μας. Έχω καλή υγεία, κάνω τη δουλειά που αγαπώ, έχω τη μητέρα, την αδελφή μου και τις ανιψιές μου που αγαπώ, έχω πολύ καλούς φίλους και επιλεκτικές συγγένειες, η ψυχαγωγία μου έχει να κάνει με τα ωραιότερα θεάματα, τα ταξίδια μου είναι μια μεγάλη περιουσία. Κι έχω το μυαλό μου, που είναι φευγάτο, ακμαίο και με χιούμορ. Δεν είμαι καμία χαζή-ευτυχισμένη που διαρκώς χαίρεται. Περνάω και πολλά σκοτάδια. Βγαίνοντας όμως από το σκοτάδι αντιλαμβάνομαι ότι δεν γίνεται χωρίς αυτό. Όταν πάσχει ο κόσμος γύρω σου δεν μπορεί εσύ να είσαι στην κάψουλα της διαρκούς ευτυχίας. Μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ πως είτε ο κόσμος πέφτει είτε είναι ορθωμένος θα πρέπει να έχω δημιουργήσει κάποιες ασπίδες προφύλαξης. Η ζωή συνεχίζεται κι εμείς εξελισσόμαστε…”
Τι σε δίδαξε ο έρωτας; Κάνεις πάντα τα ίδια λάθη;
“Μεγάλο κεφάλαιο ο έρωτας. Τον μισείς ή τον λατρεύεις. Έλεγα κάποτε πως δεν το θέλω το φαρμάκι του έρωτα, γιατί συνήθως κρατάει λίγο και το φαρμάκι είναι τεράστιο. Ευχόμουν να γίνει αγάπη ο έρωτας. Ελάχιστοι έρωτές μου έγιναν αγάπη. Όσο διαρκεί ο έρωτας μπορεί να τα βάλει με τα χειρότερα θηρία: με τον θάνατο, την αρρώστια! Ο έρωτας είναι όπλο, η καψούρα είναι καταστροφή. Τίποτε δεν μπορεί να σε διδάξει ο έρωτας, αλλά μπορεί να σε μεταμορφώσει. Να σε ξαναμωράνει επίσης”.
Τι αγαπάς στην καθημερινότητά σου;
“Αγαπώ τη μόδα, το στιλ, την ομορφιά, την αισθητική, τα περιοδικά, τα βιβλία. Αγαπώ το Beauté, έχω μαζί σας μια σχέση αγαπησιάρικη, γιατί είστε ένα κομμάτι που με συνδέει με την ομορφιά των περιοδικών”.
H Κωνσταντίνα Μιχαήλ συμμετέχει στη σειρά του Ant1 “Γιατί ρε πατέρα;” και στην παράσταση “Μπαμπάδες με ρούμι” στη σκηνή του Θεάτρου Αλίκη.
Φωτογράφος: Kostas Avgoulis
Fashion Director: Panayiotis Panouklias
Μακιγιάζ-Μαλλιά: Dimitris Stamatiou (D-TA LES creative agency).
Styling assistant: Maximina Stavrakou.
Βοηθός Φωτογράφου: Philip Margalias
Η συνέντευξη που παραχώρησε η Κωνσταντίνα Μιχαήλ στη Χριστιάνα Σταματέλου δημοσιεύεται στο BEAUTÉ Νοεμβρίου 2025.