Η αρχιτέκτονας Ελίνα Λούκου είναι υποψήφια για το Mies van der Rohe Award

Επιλέξτε το Beaute Magazine ως προτεινόμενη πηγή στο Google

Το “Three Object Apartment” που σχεδίασε η αρχιτέκτονας Ελίνα Λούκου είναι υποψήφιο για Mies van der Rohe Award και αποτελεί έναν ύμνο στο ημιτελές και στο ανεπεξέργαστο. Σε μια αθηναϊκή γειτονιά, μεταξύ Παπάγου και Χολαργού, στέκει ένα διαμέρισμα που μοιάζει περισσότερο με μανιφέστο παρά με κατοικία. Ένα ολόκληρο κτίριο αφιερωμένο στην αρετή του ανεπεξέργαστου, όπου το σκυρόδεμα δεν αντιμετωπίζεται ως υλικό, αλλά ως ιδεολογία.

Ελίνα Λούκου: Νέα αρχιτεκτονική αφήγηση

Η κατασκευή είχε σταματήσει απότομα πριν από 30 χρόνια, αφήνοντας πίσω της έναν σκελετό που έμεινε εκτεθειμένος στον χρόνο. Και αυτή ακριβώς η “ελλιπής” βάση έγινε για την Ελίνα Λούκου (DeMachinas) το θεμέλιο μιας νέας αρχιτεκτονικής αφήγησης. Η δημιουργός του χώρου είδε στο ημιτελές όχι ένα πρόβλημα, αλλά μια υπόσχεση. Αντί να κρύψει τον κάνναβο της πλάκας, τις κολόνες και τα σημάδια του χρόνου, τα χρησιμοποίησε σαν έναν καμβά, μια παλέτα από σκιές και υφές.

Το διαμέρισμα αναπτύσσεται γύρω από μια δομή που θυμίζει αστικό τοτέμ: μια κεντρική κουζίνα-τραπεζαρία που φλερτάρει με τον μπρουταλισμό, αλλά δεν τον αντιγράφει. Σαν να συνεχίζεται μια ιστορία που έμεινε μισή για δεκαετίες, μέχρι να βρεθεί η κατάλληλη ομάδα να τη συμπληρώσει. Σημαντικό ρόλο για την Ελίνα Λούκου έπαιξε και η άνοδος προς το διαμέρισμα: μια κυκλική σκάλα που λειτουργεί σαν τελετουργική μετάβαση από τον δρόμο και τον δημόσιο χώρο, στην ιδιωτική σκηνή του πρώτου ορόφου.

Εκεί, το εσωτερικό αντιμετωπίζεται ως γλυπτική πρακτική καθώς επιλέγονται οι μικρότερες δυνατόν παρεμβάσεις. Επαναχρησιμοποίηση μαρμάρινων δαπέδων, φυσικό φως που αγκαλιάζει τις ατέλειες και λιγοστά έπιπλα που μοιάζουν να συνομιλούν με τις αυστηρές γραμμές του φέροντος οργανισμού. Τα μόνα τρία υλικά που προστέθηκαν από την Ελίνα Λούκου είναι MDF με βερνίκι εμποτισμού, κόντρα πλακέ θαλάσσης με επένδυση καπλαμά δρυός, και cotto πλακάκια σε format σοβατεπί εξωτερικού χώρου.

Το αποτέλεσμα δεν είναι απλώς ένα σπίτι, αλλά μια ερμηνεία του ίδιου του χρόνου: ένας χώρος που δεν φοβάται να δείξει τις μπρουταλιστικές ρίζες του και ταυτόχρονα τολμά να τις μεταμορφώσει σε κάτι αβίαστα σύγχρονο.