Στην καρδιά της Αθήνας, εκεί όπου το παρελθόν επιμένει να συνομιλεί με το παρόν,, η Δανάη Γαβρίλη δίνει νέα πνοή σε αντικείμενα που κάποτε έμοιαζαν να έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο τους. Το project Zaza Damo της Δανάης δεν είναι απλώς μια σειρά φωτιστικών, είναι μια άσκηση μνήμης. Μια πράξη επαναπροσδιορισμού των υλικών και των ιστοριών που αυτά κουβαλούν μαζί τους.
Δανάη Γαβρίλη & Zaza Damo
Η πορεία της προς αυτή τη δημιουργική κατεύθυνση δεν υπήρξε ευθύγραμμη. Με σπουδές στο βιομηχανικό σχέδιο στην Αθήνα και μεταπτυχιακή εξειδίκευση στο ντιζάιν στο Μιλάνο, η Δανάη Γαβρίλη διαμόρφωσε μια ισχυρή βάση που ισορροπεί ανάμεσα στη λειτουργικότητα και την αισθητική. Η διεθνής εμπειρία της και οι διακρίσεις που απέσπασε με το προηγούμενο από το Zaza Damo project της, τη Lommer, μια μινιμαλιστική, σχεδόν σκανδιναβική προσέγγιση στον σχεδιασμό τσαντών, επιβεβαίωσαν τη σχεδιαστική της ωριμότητα.
Ωστόσο, όπως η ίδια παραδέχεται, κάτι από την προσωπική της δημιουργικότητα παρέμενε ανεκπλήρωτο. Η στροφή ήρθε σε μια περίοδο παύσης. το 2020, εν μέσω προσωπικών αλλαγών και μιας παγκόσμιας αβεβαιότητας, η Δανάη Γαβρίλη απομακρύνθηκε από την προηγούμενη επαγγελματική της πορεία. Δουλεύοντας ως διακοσμήτρια και βιώνοντας τη μητρότητα, βρέθηκε σε έναν ενδιάμεσο χώρο αναζήτησης. Εκεί, σχεδόν τυχαία, προέκυψε μια πρόταση συνεργασίας για το πωλητήριο της Εθνικής Πινακοθήκης. Αυτό που ξεκίνησε ως μια απλή ιδέα για ένα φωτιστικό εξελίχθηκε σε μια βαθιά προσωπική εξερεύνηση που οδήγησε στα Zaza Damo.
Στην αποθήκη του σπιτιού της, υφάσματα της γιαγιάς της περίμεναν σιωπηλά. Κεντήματα, υφαντά, μεταξωτά και βελούδα, κομμάτια φτιαγμένα με κόπο, χρόνο και φροντίδα, άρχισαν να αποκτούν νέα σημασία. η Δανάη Γαβρίλη τα προσέγγισε όχι ως αναμνηστικά, αλλά ως πρώτη ύλη. Μέσα από διαδοχικές δοκιμές, πειραματισμούς και επανασυνθέσεις, γεννήθηκαν τα πρώτα φωτιστικά της Zaza Damo.
Κάθε αντικείμενο που δημιουργεί είναι μοναδικό. Όχι μόνο ως αποτέλεσμα, αλλά και ως διαδικασία. Οι πρώτες ύλες δεν προέρχονται από μια τυποποιημένη παραγωγή. Συχνά της εμπιστεύονται άνθρωποι προσωπικά τους αντικείμενα: ένα παλιό κέντημα, ένα ύφασμα με συναισθηματική αξία, μια μπρούτζινη βάση. Έτσι, κάθε φωτιστικό Zaza Damo γίνεται φορέας μιας διπλής αφήγησης, της αρχικής και της νέας.
Η αισθητική της Zaza Damo κινείται ελεύθερα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους. Ελληνική υφαντική παράδοση, λαϊκά μοτίβα, η ένταση της δεκαετίας του ’70, νεοκλασικές αναφορές και σύγχρονες γραφικές ή γλυπτικές φόρμες συνυπάρχουν χωρίς ιεραρχία. το αποτέλεσμα είναι μια ισορροπία ανάμεσα στο οικείο και το απρόσμενο, ένα “folk meets pop” σύμπαν, όπου οι αντιθέσεις δεν συγκρούονται αλλά συνδιαλέγονται.
Για τη Δανάη Γαβρίλη, η πράξη αυτή δεν είναι απλώς αισθητική επιλογή αλλά μια στάση ζωής. Σε έναν κόσμο που επιταχύνει την παραγωγή και την κατανάλωση, η ίδια επιλέγει να επιβραδύνει, να επαναχρησιμοποιήσει, να επανανοηματοδοτήσει. Αναγνωρίζει την αξία της αφοσίωσης που ενσωματώνεται σε ένα χειροποίητο κέντημα, μια ποιότητα που, όπως λέει, σπανίζει σήμερα. Μέσα από τη δουλειά της, αυτός ο κόπος δεν χάνεται, αντιθέτως φωτίζεται ξανά, κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Παρότι το έργο της αγγίζει τα όρια της τέχνης, η ίδια επιμένει να αυτοπροσδιορίζεται ως designer. η χρηστικότητα παραμένει κεντρική: τα αντικείμενα της Zaza Damo δεν είναι μόνο για να τα κοιτάς, αλλά για να ζεις μαζί τους. Είναι φωτιστικά που μεταμορφώνουν τον χώρο, κουβαλώντας ταυτόχρονα ιστορίες που συνεχίζουν να γράφονται.
Σήμερα, στο showroom της στο Κουκάκι, αλλά και μέσα από το ψηφιακό της κατάστημα, η Zaza Damo αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό που εξελίσσεται. νέα υλικά, νέες συνεργασίες, ακόμη και με illustrators για την οπτική αφήγηση των συνθέσεων, και κυρίως νέες ιστορίες που φτάνουν στα χέρια της, περιμένοντας να μετατραπούν σε φως.
Zaza Damo: Ερεχθείου 16, Κουκάκι, Αθήνα,
Φωτογραφίες, Zaza Damo
Το άρθρο της Κατερίνας Ασημακοπούλου δημοσιεύεται στο περιοδικό MAISON & DECORATION S26
