Η πειραματική mid century αρχιτεκτονική που άνθισε στα Hamptons, αποτελεί διαχρονική πηγή έμπνευσης για τον κόσμο του ντιζάιν και ιδίως για τον σχεδιαστή εσωτερικών χώρων Timothy Godbold που έχει έδρα το Southampton της Νέας Υόρκης. Όταν το φθινόπωρο του 2019, ο Godbold εντόπισε προς πώληση μια ιδιότυπη μοντερνιστική κατοικία του 1973 σχεδιασμένη από τον Eugene L. Futterman, το ενδιαφέρον του interior designer ήταν άμεσο.

Αρχιτεκτονικός πειραματισμός με φόντο τη φύση

Το σπίτι, επιφάνειας 158 τ.μ., διέθετε μια εντυπωσιακή, σχεδόν γλυπτική γεωμετρία: δύο τεμνόμενα τριγωνικά επίπεδα οροφής και μια κύρια κρεβατοκάμαρα που αναδυόταν πάνω από τα δέντρα σαν παρατηρητήριο. Ωστόσο, το εσωτερικό ήταν ξεπερασμένο, ενώ η επένδυση κέδρου είχε αλλοιωθεί από πρόχειρες επισκευές με αταίριαστες σανίδες. “Το σχήμα ήταν συναρπαστικό, αλλά οι διαφορετικές αποχρώσεις του ξύλου διέσπαγαν την ενότητα”, θυμάται o Timothy Godbold. Η ιδέα ενός ενιαίου, απόλυτου μαύρου θα ενοποιούσε την αρχιτεκτονική.

Αμέσως μετά την εγκατάστασή του στο σπίτι, ο Timothy Godbold προχώρησε σε συνολική ανακαίνιση του εσωτερικού αλλά και του περιβάλλοντος χώρου. Η πρόθεσή του ήταν διττή: να ανακαλέσει την αρχιτεκτονική τόλμη του παιδικού του σπιτιού στο Perth της Αυστραλίας και να ενσωματώσει τη θεατρικότητα ενός κινηματογραφικού “λημεριού” από ταινία του James Bond με ιδιαίτερες αναφορές στις ταινίες.


“Επιχείρηση Κεραυνός” και “Επιχείρηση Μούνρεϊκερ”
Χωρίς συμβιβασμούς, ο Timothy Godbold επέλεξε μια απόλυτα προσωπική, σχεδόν σκηνογραφική προσέγγιση, αναδεικνύοντας την αιχμηρή γεωμετρία του όγκου. Τα ανοίγματα μετατράπηκαν σε τζαμαρίες που φτάνουν ως την οροφή, ενώ μια πέτρινη σκάλα με κρυφό φωτισμό οδηγεί σε ένα μικρό deck εισόδου.
Το νέο, μονοχρωματικό περίβλημα έφερε στον νου του Timothy Godbold το έργο του μοντερνιστή αρχιτέκτονα Norman Jaffe με τους δραματικούς, σχεδόν σπηλαιώδεις χώρους με έντονη σκηνογραφική διάσταση.

Αυτή η αναφορά καθόρισε και την εσωτερική μεταμόρφωση. Το προϋπάρχον τζάκι επανασχεδιάστηκε ως βαθμιδωτή, γλυπτική κατασκευή που παραπέμπει σε ναό ζιγκουράτ των Μάγια, ενώ δίπλα του αναπτύσσεται ένας εσωτερικός κρεμαστός κήπος, φόρος τιμής τόσο στη γεωμετρία του επίσης μοντερνιστή Paul Rudolph όσο και στην αισθητική του “Επιχείρηση Μούνρεϊκερ”.

Το κτίριο συνθέτουν δύο τραπεζοειδείς όγκοι που αναπτύσσονται λοξά ο ένας ως προς τον άλλον, δημιουργώντας μια δυναμική γραμμή οροφής. Μια σκάλα κατά μήκος της ένωσης συνδέει τα επιμέρους επίπεδα. Μεγάλα παράθυρα και φεγγίτες εξασφαλίζουν άπλετο φυσικό φως. Στον κύριο χώρο διαβίωσης, διπλού ύψους, δεσπόζουν καναπέδες από τη vintage σειρά «Lara» των Roberto Pamio, Noti Massari και Renato Toso, καθώς και τραπεζάκι των Lella και Massimo Vignelli.
Οι τοίχοι και η οροφή έχουν επενδυθεί με γκρι σοβά θερμών τόνων. Πίσω από τον κρεμαστό κήπο, μια υπερυψωμένη αίθουσα τηλεόρασης φιλοξενεί επιπλέον καθιστικά και τραπεζάκι με γυάλινη επιφάνεια και βάση από τραβερτίνη και ορείχαλκο.


Η κύρια σουίτα στην οικία του Timothy Godbold καταλαμβάνει το υψηλότερο επίπεδο του σπιτιού. Οι εσωτερικοί τοίχοι αφαιρέθηκαν ώστε ο χώρος ύπνου να ενοποιηθεί με το λουτρό. Στο κέντρο, μια μπανιέρα κάτω από τον φεγγίτη λειτουργεί ως ενδιαφέρον σκηνογραφικό σημείο. Το δάπεδο ανυψώνεται κάτω από το κρεβάτι, δημιουργώντας την ψευδαίσθηση αιώρησης, ενώ λεπτή λινή κουρτίνα εξασφαλίζει ιδιωτικότητα. Το λουτρό και η γκαρνταρόμπα ενσωματώνονται διακριτικά κάτω από τη λοξή στέγη, μέσα σε επένδυση σκούρων γκρι πάνελ με κάθετες αυλακώσεις.


Το αποτέλεσμα: είναι μοντέρνο αλλά όχι ψυχρό, αυστηρό αλλά και με οργανική ροή. Στο χαμηλότερο επίπεδο βρίσκονται δύο υπνοδωμάτια φιλοξενίας, συνδεδεμένα με ξύλινο διάδρομο που ανοίγεται σε βεράντα. Στο ένα, στο κρεβάτι από ανοξείδωτο χάλυβα με κεφαλάρι τραβερτίνης και ενσωματωμένο γραφείο επαναλαμβάνονται τα υλικά του λουτρού επισκεπτών. Ο ανοξείδωτος χάλυβας, ως αναφορά στο λημέρι του «Χρυσοδάκτυλου», λειτουργεί ως συνεκτικό υλικό στοιχείο.

Η διαδρομή προς τον κήπο, με τα φωτιζόμενα πέτρινα σκαλοπάτια που ενσωματώνουν ηχεία, μετατρέπει τον εξωτερικό χώρο σε σκηνικό. Ένα κυκλικό χαλύβδινο τζάκι περιβάλλεται από τη βεράντα με μωσαϊκό από μαύρο βότσαλο, σε μοτίβο εμπνευσμένο από το “πυρηνικό σύμβολο” και από το Rio “Low Table” της Charlotte Perriand.
Ο Timothy Godbold, με αφετηρία μια διεθνή πορεία στη μόδα, μεταφέρει στον εσωτερικό σχεδιασμό την ευαισθησία του στο χρώμα και την υφή. Μέσα από συγκρατημένες παλέτες, επιλεκτικό συνδυασμό vintage και σύγχρονων αντικειμένων και έμφαση στη φυσικότητα των υλικών, δημιουργεί χώρους βιώσιμους, εκλεπτυσμένους και διακριτικά θεατρικούς. Χώρους που ισορροπούν ανάμεσα στην άνεση και την ένταση.
Φωτογραφίες: David Mitchell & Timothy Godbold
Το άρθρο της Νταϊάνας Σαλεβουράκη δημοσιεύεται στο περιοδικό MAISON & DECORATION.