Αν ψάχνεις ένα βιβλίο που θα σε κάνει να αφήσεις το κινητό και να κοιτάξεις τη ζωή σου κατάματα, να ξέρεις ότι μόλις το βρήκες. Το βιβλίο του Vincenzo Latronico “Τελειότητα” γράφτηκε για σένα αν έχεις πιάσει τον εαυτό σου να επιλέγει προορισμό διακοπών με βάση το πόσο “φωτογενής” είναι. Η ανάγνωσή του, ίσως σε πονέσει λίγο, αλλά αυτό θα γίνει με τον πιο λυτρωτικό τρόπο.
Ζούμε στην εποχή της εικόνας. Στην εποχή που η καθημερινότητά μας πρέπει να μοιάζει με editorial περιοδικού και το σπίτι μας με σελίδα καταλόγου επίπλων. Κυνηγάμε την “τέλεια” αισθητική, την “άψογη” καριέρα, την “αψεγάδιαστη” εμπειρία brunch, τη “φανταστική” σχέση. Αλλά τι συμβαίνει όταν κλείνει η κάμερα; Τι μένει πίσω όταν σβήσουν τα ring lights; Αυτό ακριβώς το ερώτημα πραγματεύεται το μυθιστόρημα-φαινόμενο “Η Τελειότητα” (La Perfezione), που έχει γίνει το απόλυτο talk of the town στους λογοτεχνικούς κύκλους – και όχι μόνο.
Ο καθρέφτης που μας “ξεμπροστιάζει”
Το βιβλίο του Vincenzo Latronico ξεπερνάει την απλή λογοτεχνική αφήγηση και γίνεται ένας καθρέφτης που μπαίνει απέναντί μας και μας βγάζει τη γλώσσα. Ξεμπροστιάζει με χειρουργική ακρίβεια τη σχέση μας με την ψευδαίσθηση. Μιλάει για εκείνη την αόρατη φυλακή των trends και των virals, όπου η ατομικότητα χάνεται στην προσπάθεια να είμαστε όλοι “μοναδικοί” με τον ίδιο ακριβώς τρόπο.
Οι ήρωες του βιβλίου, η Άννα και ο Τομ, είναι ένα ζευγάρι Millennials από τον ευρωπαϊκό Νότο που ζει στο Βερολίνο. Είναι “ψηφιακοί νομάδες”, εργάζονται σε δημιουργικά επαγγέλματα και η ζωή τους μοιάζει αξιοζήλευτη. Μετακομίζουν σε φωτεινά διαμερίσματα γεμάτα φυτά, πίνουν specialty καφέδες και ζουν μια ζωή προσεκτικά επιμελημένη – curated.
Όμως, πίσω από την αψεγάδιαστη βιτρίνα, υπάρχει το κενό. Η σκόνη κάτω από το χαλί. Τα καλώδια που χαλούν την αισθητική. Η αίσθηση ότι η ζωή περνάει ενώ εκείνοι προσπαθούν να τη σκηνοθετήσουν. Ο αναγνώστης ταυτίζεται αμέσως μαζί τους, νιώθοντας ταυτόχρονα μια γλυκιά ενοχή και μια ανακουφιστική αναγνώριση: «Θεέ μου, εγώ είμαι αυτή».
Γιατί το λατρεύουν οι Millennials (και όχι μόνο)
Η μεγάλη επιτυχία του Vincenzo Latronico έγκειται στο ότι δεν κουνάει το δάχτυλο. Δεν κάνει κήρυγμα, ούτε ηθικολογεί. Απλώς παρατηρεί και καταγράφει. Γράφει σαν να κρατάει ένα ημερολόγιο της γενιάς μας, με ένα ύφος ψύχραιμο, σχεδόν αποστασιοποιημένο, αλλά βαθιά οξυδερκές.
Αυτή η ειλικρίνεια είναι που έχει αγγίξει χιλιάδες αναγνώστες. Το βιβλίο αποκαλύπτει την παγίδα του να θέλουμε η ζωή μας να είναι “υπέροχη/όμορφη/τακτοποιημένη” με όρους social media, αγνοώντας την αληθινή, ακατάστατη, αλλά ουσιαστική ομορφιά της πραγματικότητας. Μας δείχνει ότι το κυνήγι της τέλειας εικόνας είναι συχνά μια χίμαιρα που μας απομακρύνει από την ευτυχία.
Αυτός είναι ο Vincenzo Latronico
Γεννημένος στη Ρώμη το 1984, ο συγγραφέας γνωρίζει καλά τον κόσμο που περιγράφει. Έζησε για χρόνια στο Βερολίνο (όπως και οι ήρωές του) και σήμερα κατοικεί στο Μιλάνο. Πέρα από συγγραφέας, είναι διακεκριμένος μεταφραστής έργων των Τζορτζ Όργουελ, Όσκαρ Ουάιλντ και Φ. Σκοτ Φιτζέραλντ, καθώς και κριτικός τέχνης. Αυτή η πολυσχιδής του ιδιότητα του χαρίζει μια σπάνια ματιά στην κουλτούρα και την αισθητική. Fan fact: Ο ίδιος έχει λογαριασμό στο Instagram με 4 αναρτήσεις, αλλά τουλάχιστον μας παραπέμπει στο site του.
Εκδόσεις Loggia
Εκδόσεις Loggia
Το εκδοτικό φαινόμενο
Η “Τελειότητα” είναι το τέταρτο μυθιστόρημά του και το πρώτο που μεταφράζεται στα ελληνικά. Η πορεία του είναι εντυπωσιακή: Ήταν υποψήφιο για το περίβλεπτο Διεθνές Βραβείο Booker 2025. Έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 29 χώρες. Στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Loggia, σε εξαιρετική μετάφραση της Δήμητρας Δότση. Από τον Απρίλιο του 2025 που πρωτοκυκλοφόρησε, έχει κάνει ήδη 4 ανατυπώσεις, αποδεικνύοντας ότι το ελληνικό κοινό διψάει για ιστορίες που καθρεφτίζουν το “τώρα”.
Κείμενο & κεντρική φωτογραφία, Άννα Πατσέλλη
