Έχοντας ποζάρει για εξώφυλλα και editorials των σημαντικότερων περιοδικών μόδας, όπως Vogue, Harper’s Bazaar, W, i-D, LOVE, V, Numéro, Dazed και Interview, κι έχοντας συνεργαστεί με τους μεγαλύτερους οίκους μόδας συμμετέχοντας στις καμπάνιες τους και περπατώντας στις πασαρέλες τους, η Saskia de Brauw είναι ένα εμβληματικό μοντέλο με δυνατή προσωπικότητα που κάνει παράλληλη καριέρα ως εικαστικός. Η πρόσφατη έκθεση της One Thread at a Time σε συνεργασία με την Ira Bo, εγκαινιάστηκε στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της Paris Fashion Week περιλαμβάνοντας μια σειρά έργων εμπνευσμένων από τη τέχνη της υφαντικής.
Δίνοντας σημασία στο ασήμαντο
Γεννημένη στην Ολλανδία στις 19 Απριλίου 1981, η Saskia de Brauw ξεκίνησε το μόντελινγκ στα δεκαέξι της, αλλά τα παράτησε μετά από ένα χρόνο για να φοιτήσει σε σχολή καλών τεχνών στο Άμστερνταμ. Η De Brauw σπούδασε φωτογραφία και σχεδιασμό υφασμάτων στην ακαδημία Gerrit Reitveld στο Άμστερνταμ, όπου επικεντρώθηκε στη φωτογραφία, το κείμενο και την performance-based εργασία που καταγράφει αστικούς και οικιακούς χώρους. Επιστρέφοντας στο μόντελινγκ σε ηλικία 29 ετών, εξελίχθηκε σε ένα από τα πλέον εμβληματικά μοντέλα της μόδας.
“Πριν από περίπου 10 χρόνια άρχισα να συλλέγω πεταμένα αντικείμενα που έβρισκα στις βόλτες μου σε πόλεις, σε παραλίες και σε δάση. Διπλωμένα και πατημένα σε χαρτί, σκισμένες σελίδες βιβλίων, μικρά αντικείμενα, καθρέφτες αυτοκινήτων, φτερά πουλιών, τραπουλόχαρτα, κομμάτια κλωστής και πολλά άλλα. Το 2016, μέρος αυτού του αρχείου δημοσιεύτηκε στο πρώτο μου βιβλίο The Accidental Fold. Πιο πρόσφατα άρχισα να υφαίνω, χρησιμοποιώντας αυτό το αρχείο με αντικείμενα που βρέθηκαν. Κάθε αντικείμενο συνδέεται με έναν τόπο και έναν χρόνο και υφαίνοντας τα μεταξύ τους αρχίζουν να αφηγούνται μια δική τους ιστορία” λέει η Saskia μιλώντας για την σχέση της με τη τέχνη.
Ξανακερδίζοντας τις χαμένες λεπτομέρειες
Στην τέχνη της, η Saskia de Brauw εξερευνά τη σχέση μεταξύ του φυσικού σώματος και του περιβάλλοντός του. Το έργο της περιλαμβάνει τόσο τη φωτογραφία και την εγκατάσταση, όσο και γραπτά ποιήματα και πεζά κείμενα. Κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Φεστιβάλ Μόδας του Εδιμβούργου το 2014, οι μεγεθυμένες φωτογραφίες της de Brauw από πεταμένα αντικείμενα έγιναν η βάση για την έκθεση The Accidental Fold στο Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας. Το 2016, δημοσίευσε ένα βιβλίο βασισμένο σε αυτήν την έκθεση που συνεχίζει να κάνει την πορεία του και να συνοδεύει διάφορες εκθέσεις και πρότζεκτ της εικαστικού.
Το 2015, η Saskia de Brauw ξεκίνησε μια συνεργασία με τον σύζυγό της, φωτογράφο και σκηνοθέτη Vincent van de Wijngaard, ο οποίος κινηματογραφούσε την De Brauw να περπατάει σε μια διαδρομή του Μανχάταν από την 225η Οδό μέχρι το Battery Park, κατά τη διάρκεια μιας μόνο ημέρας τον Μάιο. Αυτό το έργο είχε ως αποτέλεσμα το 2018 την έκθεση πολυμέσων Ghosts Don’t Walk in Straight Lines.
Η Saskia δημιουργεί αναμνήσεις συλλέγοντας στιγμές
“Είναι πράγματα που έχω βρει στον δρόμο. Άχρηστα αντικείμενα όπως κομμάτια χαρτιού, τρίχες, κάρτες, χάρτινα αεροπλάνα, ξερά κομμάτια φρούτων ή ακόμα και ένα παλιό παπούτσι. Οτιδήποτε μου φαίνεται όμορφο. Ένα από τα αγαπημένα μου είναι ένα κίτρινο μπαλόνι που βρήκα σε μια παραλία στην Ολλανδία, και περιλαμβάνεται στο βιβλίο μου The Accidental Fold σε μια ασπρόμαυρη εικόνα” αναφέρει η Saskia De Brauw για το εικαστικό της σύμπαν.
“Κατά κάποιο τρόπο αποτελούν μέρος ενός ταξιδιωτικού ταξιδιού», συνεχίζει. “Πάντα με ενδιαφέρει η στιγμή που οι ζωές διασταυρώνονται κατά λάθος. Νομίζω ότι μερικές φορές αυτές οι τυχαίες συναντήσεις μπορεί να είναι μικρά θαύματα, μπορούν πραγματικά να αλλάξουν την οπτική κάποιου για εκείνη τη στιγμή και για τη ζωή. Στην αρχή δεν τους έδινα καμία συναισθηματική σημασία, αλλά τώρα όταν βρίσκω κάτι γράφω πού το βρήκα και την ημερομηνία. Κάποια θα τα θυμάμαι λίγο πολύ, αλλά οι αναμνήσεις μένουν για λίγο και μετά ξεθωριάζουν. Όλοι έχουν τρόπους να προσπαθούν να βρουν έναν τρόπο να απομνημονεύσουν το παρελθόν μας. Υπάρχει κάτι πολύ ποιητικό σε αυτό”.
H Saskia De Brauw συνεχίζει να μαζεύει, να φυλάσσει και να μεταμορφώνει όσα βρίσκει κατά τη διάρκεια των ταξιδιών της αλλά και μιας απλής καθημερινής βόλτας και να τα κάνει αντικείμενα τέχνης, αφορμές αφήγησης και γραφής εξυψώνοντας το φαινομενικά ασήμαντο.
Κεντρική φωτογραφία, Saskia De Brauw
Κείμενο, Άννα Πατσέλλη
