Μας μαθαίνουν από νωρίς να στηρίζουμε ο ένας τον άλλον, να προσφέρουμε υποστήριξη ή να ζητάμε βοήθεια. Αλλά όλα αυτά ετεροαναφορικά. Σε σχέση πάντα με τους άλλους. Ενώ πρώτα θα έπρεπε να μας μαθαίνουν να ξεκινάμε από-και-με τον εαυτό μας. Όπως στο αεροπλάνο που μας καθοδηγούν σε περίπτωση ανάγκης να βάλουμε πρώτα εμείς τη μάσκα οξυγόνου. Για αυτό στο άρθρο αυτό θα μιλήσουμε για το τι σημαίνει “να είσαι εκεί για εσένα”.
Πριν λίγο καιρό ήρθε στο γραφείο μου μια γυναίκα γύρω στα 45, εμφανώς πιεσμένη, ανασαίνοντας όπως κάποιος που κρατιέται όρθιος από συνήθεια και όχι από δύναμη. Κάθισε απέναντί μου και είπε: “Νιώθω εντελώς άδεια”. Μου εξήγησε πως ήταν πάντα η «στήριξη» όλων: στη δουλειά, στο σπίτι, στους φίλους. Κι όμως, όταν ερχόταν το βράδυ, ένιωθε αδύναμη, σαν να μην είχε κρατήσει ούτε μια σταγόνα ενέργειας για τον εαυτό της.
Της έδωσα την εξής συμβουλή: απόψε το βράδυ, μόλις τους βάλεις όλους για ύπνο χαρούμενους και ευτυχισμένους, θέλω να σκεφτείς ποιος έμεινε πίσω για να κάνει εσένα ευτυχισμένη. Γιατί χωρίς αυτή την υπέροχη ισορροπία, η ζωή γίνεται ένας ατελείωτος αγώνας δρόμου, στον οποίο πάντα χάνεις – ειδικά αν δεν ξέρεις πώς να είσαι εκεί για τον εαυτό σου.
Υπάρχει μια στιγμή στη ζωή κάθε ανθρώπου όπου συνειδητοποιεί ότι, όσο κι αν αγαπά, όσο κι αν δίνεται, όσο κι αν προσπαθεί να σταθεί στους άλλους, υπάρχει ένας άνθρωπος που χρειάζεται περισσότερο από οποιονδήποτε τη δική του παρουσία. Κι αυτός ο άνθρωπος είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Το “να είσαι εκεί για σένα” δεν είναι μια ακόμη θετική φράση, ούτε μια συμβουλή αυτοβελτίωσης. Είναι τρόπος ύπαρξης. Η πιο τρυφερή, θαρραλέα και αληθινή πράξη αγάπης που μπορείς να κάνεις για το μοναδικό πρόσωπο που θα σε συνοδεύει σε κάθε ανάσα, σε κάθε επιλογή, σε κάθε αλλαγή. Το να είσαι παρούσα για εσένα είναι η αρχή της αυτοεκτίμησης, της γαλήνης, των υγιών σχέσεων και της ισορροπίας σου.
Πώς μαθαίνεις “να είσαι εκεί” για σένα
Το να γίνεις η καλύτερη φίλη του εαυτού σου, σημαίνει, πριν από όλα, να του προσφέρεις αυτό που πραγματικά χρειάζεται κάθε φορά. Κάποιες μέρες η ανάγκη σου είναι η ησυχία, άλλες η κίνηση, άλλες ένα “όχι” και άλλες ένα γενναίο “ναι”. Δεν είμαστε σταθεροί, ούτε προβλέψιμοι. Αλλάζουμε καθημερινά, κι αυτή η ευελιξία είναι που μας επιτρέπει να στεκόμαστε δίπλα στον εαυτό μας με αληθινή φροντίδα. Να είσαι εκεί για σένα άδολα, χωρίς προϋποθέσεις.
Η αυτο-αγάπη δεν χτίζεται στις μεγάλες αποφάσεις, αλλά στις μικρές, καθημερινές στιγμές που συχνά περνούν απαρατήρητες: στο δεκαπεντάλεπτο που επιτρέπεις στον εαυτό σου να ξεκουραστεί, στο ποτήρι νερό που πίνεις όταν έχεις παραμελήσει το σώμα σου, στο να αφήσεις κάτι για αύριο χωρίς τύψεις. Και, πάνω απ’ όλα, το να είσαι εκεί για σένα σημαίνει το να μπορείς να θέτεις όρια, χωρίς να απολογείσαι. Να αναγνωρίζεις πότε είσαι κουρασμένη, πότε η ενέργειά σου έχει στερέψει, πότε το “δεν προλαβαίνω” ή “δεν μπορώ” είναι μια πράξη δύναμης και όχι αδυναμίας.
Θυμάμαι μια φίλη που ακύρωσε ένα ραντεβού της, γιατί χρειαζόταν χρόνο για τον εαυτό της, χωρίς να μιλάει. Μια φαινομενικά μικρή πράξη, που όμως έκρυβε μέσα της αυτοσεβασμό, ωριμότητα και υποστηρικτική φροντίδα. Έτσι αγαπάς τον εαυτό σου και μαθαίνεις να είσαι εκεί για εσένα: με απλότητα, με συνέπεια, με ειλικρίνεια. Με μικρές κινήσεις που λένε “σε ακούω”, “σε τιμώ”, “σε προσέχω”. Γιατί τελικά, η αυτο-αγάπη είναι η καθημερινή επιλογή να μη σε εγκαταλείπεις.
Η δύσκολη αλλά λυτρωτική αυτογνωσία
Το να είσαι φίλη με τον εαυτό σου δεν είναι απλό. Χρειάζεται να τον κοιτάζεις στα μάτια χωρίς να φοβηθείς όσα θα δεις. Να δεχτείς τα λάθη σου, να συγχωρήσεις τις παλιές σου εκδοχές, να αγκαλιάσεις τα κομμάτια σου που πόνεσαν και κάποτε τα άφησες χωρίς φροντίδα. Να σταθείς μπροστά στον καθρέφτη και να πεις: “Δεν είσαι τέλεια, αλλά είμαι εδώ. Δεν σε αφήνω ξανά μόνη”.
Αυτή η εσωτερική υπόσχεση μπορεί να μετακινήσει το σύμπαν σου. Οι άνθρωποι συχνά αναζητούν επιβεβαίωση από τους άλλους. Όμως αν δεν μάθεις πρώτα εσύ να σε στηρίζεις, ό,τι κι αν σου δώσουν οι άλλοι, θα μοιάζει ελλιπές. Η αληθινή ασφάλεια χτίζεται από μέσα προς τα έξω. Με το να ξέρεις ότι μπορείς να είσαι εκεί για εσένα ανά πάσα στιγμή.
Η τρυφερότητα ως πράξη δύναμης
Να είσαι εκεί για εσένα, σημαίνει να μάθεις να σπας έναν παλιό, βαθιά ριζωμένο μηχανισμό: την αυτόματη σκληρότητα απέναντι στον εαυτό σου. Να σταματήσεις να απαιτείς από μέσα σου αντοχές υπεράνθρωπες, να πάψεις να λειτουργείς σαν να οφείλεις να αποδεικνύεις συνεχώς κάτι σε όλους, ακόμη και σε σένα. Σημαίνει, να επιτρέπεις στον εαυτό σου να ξεκουραστεί χωρίς ενοχές, να σταθεί χωρίς ντροπή, να μην κυνηγά την τελειότητα που τον φθείρει, αλλά την αλήθεια που τον γαληνεύει.
Η φιλία με τον εαυτό σου είναι μια πράξη τρυφερότητας που θέλει τεράστιο θάρρος. Το να είσαι εκεί για σένα δεν είναι αδυναμία, είναι αποφασιστικότητα. Είναι η μόνη σχέση στην οποία μπορείς να είσαι αληθινά ολόκληρη, γιατί αυτή η σχέση σε γνωρίζει χωρίς φίλτρα, χωρίς μάσκες, χωρίς διαστρεβλώσεις, από την πρώτη σου ανάσα μέχρι τη σημερινή σου εκδοχή.
Και είναι ακριβώς εκεί, στις δύσκολες μέρες που όλα μοιάζουν ασήκωτα, που φαίνεται η πραγματική δυναμική της αγάπης προς τον εαυτό σου. Όταν δεν έχεις πια δυνάμεις, όταν κανείς δεν μπορεί να δει τις σιωπές και τους κόμπους μέσα σου, και παρ’ όλα αυτά καταφέρνεις να ψιθυρίσεις στον εαυτό σου “Δεν χρειάζεται να είσαι τέλεια, θα τα καταφέρουμε”. Αυτή η στιγμή, αυτή η μικρή, φαινομενικά ασήμαντη φράση, γίνεται μια εσωτερική αγκαλιά που σε μαζεύει από το πάτωμα και σε ξανασηκώνει. Γιατί τελικά, η μεγαλύτερη δύναμή σου δεν είναι να μη λυγίζεις. Είναι να μην εγκαταλείπεις τον εαυτό σου, όταν λυγίζεις.
Η ζωή που αλλάζει, όταν αλλάζεις εσύ
Όταν ξέρεις πώς να είσαι εκεί για εσένα και καταφέρεις να σταθείς πραγματικά δίπλα σου, αλλάζει η ενέργειά σου, οι σχέσεις σου, οι επιλογές σου. Σταματάς να δρας από φόβο ή ανασφάλεια και λειτουργείς από αγάπη και σιγουριά. Δεν περιμένεις από τους άλλους να γεμίσουν τα κενά σου, γιατί δεν υπάρχουν πια κενά, αφού έχεις, ήδη, καθίσει δίπλα τους εσύ. Ένας άνθρωπος που αγαπά τον εαυτό του με αυτόν τον τρόπο, δε γίνεται εγωιστής. Γίνεται, επιτέλους, ολόκληρος. Και ένας ολόκληρος άνθρωπος αγαπά βαθύτερα, ζει συνειδητά και δημιουργεί δεσμούς ουσίας με όσους συναντά.
Στο τέλος, το να είσαι εκεί για σένα είναι μια υπόσχεση: ότι δεν θα εγκαταλείψεις ποτέ τον πιο σημαντικό άνθρωπο της ζωής σου. Ότι θα τον προστατεύεις, θα τον στηρίζεις και θα τον τιμάς. Όταν το κάνεις αυτό, γεννιέται η πιο δυνατή, φωτεινή, ολοκληρωμένη εκδοχή σου. Μια εκδοχή ικανή να αγαπήσει, να δημιουργήσει, να εμπνεύσει. Μια εκδοχή που φωτίζει όχι μόνο τη δική της ζωή, αλλά και τις ζωές όλων όσοι βρίσκονται γύρω της.
Και αυτό που εγώ θέλω να θυμάσαι είναι ότι, όταν είσαι εκεί για εσένα, δεν μικραίνουν οι δυσκολίες. Εσύ “μεγαλώνεις”. Και αυτό είναι το πρώτο πραγματικό βήμα προς μια ζωή που σε χωράει, χωρίς να υποφέρεις.
Κεντρική φωτογραφία, Arina Krasnikova
Kείμενο της Επικοινωνιολόγου και Certified Life & Business Coach Αφροδίτης Χόντου.
