Μήπως ζεις με τις αναμνήσεις σου;
Το παρελθόν σου είναι η ιστορία σου και η διαδρομή σου μέσα στον χρόνο. Ό,τι σώζεται από αυτόν τον λαβύρινθο στιγμών, ονομάζεται ανάμνηση και σου ανήκει. Γίνεται η κεκτημένη σου γνώση που σε βοηθάει να προχωράς χωρίς φόβο στο άγνωστο μέλλον. Το παρελθόν είναι το βιωμένο κομμάτι του εαυτού σου. Συχνά το μνημονεύεις, το νοσταλγείς και πολλές φορές το εξιδανικεύεις, όπως συμβαίνει με όλα όσα ξέρεις πως δεν μπορείς να έχεις ξανά. Μαθαίνεις να ζεις χωρίς αυτά, αλλά δεν τα ξεχνάς πάντα. Υπάρχουν ευτυχισμένες στιγμές που αξίζει να θυμάσαι και άλλες λιγότερο ευχάριστες που σε βαραίνουν και σε στεναχωρούν. Μπορεί να άφησες πίσω κάποιον ή κάτι και να μετάνιωσες για αυτό. Δεν έχει σημασία αν ήταν συναρπαστικό ή λυπηρό αυτό που συνέβη. Αν σου δημιουργεί ενοχή ή λύπη η θύμηση του, αν τώρα αισθάνεσαι τραυματισμένη ή αδικημένη, αλλά το πως αυτά τα συναισθήματα σου καθορίζουν το παρόν. Όπως λέει και ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες : “Αυτό που έχει σημασία στη ζωή δεν είναι τι σου συμβαίνει, αλλά τι θυμάσαι και πώς το θυμάσαι.”